Zaterdag is van mij.

Zaterdag is van mij………

 

Er zijn mannen die op zaterdag rustig een kop koffie drinken en hun vrouw vragen: “Schat, wat zullen we vandaag eens gaan doen?”

 

En er zijn scheidsrechters. Die weten precies wat ze gaan doen: fluiten natuurlijk! Tegen collega-scheidsrechters zeggen ze dan ook vol trots: “De zaterdagmiddag is van mij. Daar blijf je vanaf!” Ook mijn vrouw weet dat! 

 

Tenminste… dat denken ze.

 

Want thuis woont ook nog iemand die misschien liever gaat winkelen, een terrasje pakt of gewoon samen iets leuks wil doen. Of misschien heeft ze zich er inmiddels bij neergelegd dat de zaterdagmiddag heilig is en dat het eigenlijk onbespreekbaar is om eens iets anders te gaan doen.

 

De zaterdag begint op maandag.

 

Voor veel scheidsrechters begint de zaterdag namelijk al op maandag. De agenda wordt gecontroleerd, de aanstelling bekeken en voorzichtig wordt thuis geïnformeerd: “Wat zullen we zaterdag eigenlijk gaan doen?”

 

Je weet natuurlijk allang dat je moet fluiten, maar toch zeg je: “Ik moet nog even kijken.”

 

Daarna begint de onderhandeling over de auto. Jij hebt hem nodig voor de wedstrijd, je vrouw voor haar plannen. En waarom moet je eigenlijk al om half één vertrekken als de wedstrijd pas om drie uur begint?

 

“Dat heet voorbereiding, lieve schat!”

 

Twee keer in de week op pad

 

Naast de wedstrijd wordt er natuurlijk ook getraind. Want een goede scheidsrechter moet fit blijven. Je wilt het tempo kunnen bijhouden en niet na tien minuten worden ingehaald door een speler van rond de twintig die tijdens de wedstrijd aan je vraagt of het nog gaat conditioneel. 

 

Tijdens de training vraag je je soms af waarom je jezelf dit allemaal aandoet. Maar na afloop weet je het weer: je voelt je fitter, je hoofd is leeg en je hebt lekker gesport. En eerlijk is eerlijk: het is ook gewoon gezellig met de collega’s.

 

Thuis klinkt het soms net even anders.

 

“Ben je alweer weg?”

 

“Ja, trainen.”

 

“Maar zaterdag ben je ook al weg.”

 

“Dat is mijn wedstrijd.”

 

“En woensdag was je ook al weg.”

 

“Dat was training.”

 

“Dus je bent eigenlijk gewoon twee keer weg?”

 

Op zo’n moment kun je beter niet beginnen over buitenspel, voordeel geven of een handsbal. Zeker niet als je vrouw ondertussen met een boodschappenlijstje voor as zaterdag klaarstaat.

 

De VAR bestaat thuis niet.

 

Thuis is er geen VAR die kan bewijzen dat je vorige week écht de boodschappen hebt gedaan of dat je absoluut niets wist van die verjaardag. Daar gelden andere spelregels: goede communicatie, een uitstekend geheugen en vooral op tijd afspraken maken.

 

Plan dus niet alleen je wedstrijden en trainingen, maar ook tijd samen. Want hoe graag je ook op het voetbalveld staat, het thuisfront is uiteindelijk belangrijker dan een perfecte looplijn of een mooi rapport van de begeleider. 

 

Soms moet je een wedstrijd laten schieten, na afloop meteen naar huis of gewoon eens meegaan naar dat terras. Je hoeft tenslotte niet iedere vrije trap zelf te nemen! Of neem je vrouw eens een keer mee! 

 

En toch sta je er zaterdag weer.

 

Na al het plannen en onderhandelen sta je zaterdag toch weer langs het veld. De tas staat klaar, de schoenen liggen in de auto en je bent er helemaal klaar voor.

 

De wedstrijd begint. Je loopt mee, neemt beslissingen en krijgt natuurlijk commentaar. Want iedereen heeft verstand van de spelregels, zolang hij/zij ze zelf maar niet hoef toe te passen.

 

Na het laatste fluitsignaal overheerst de voldoening. Je hebt er weer gestaan en genoten van het spelletje.

 

Scheidsrechter zijn is een prachtige hobby, maar wel eentje die je samen moet organiseren. De echte topsport zit misschien niet eens op het voetbalveld, maar in het bewaren van de vrede thuis.

 

En mocht je vrouw onverhoopt de auto meenemen? Geen paniek! Er is altijd nog de fiets, het openbaar vervoer of een collega die toevallig dezelfde kant op moet.

 

Een scheidsrechter vindt meestal wel een oplossing. Al helpt het natuurlijk enorm als je op tijd thuiskomt, de boodschappen meeneemt en zelf eens voorstelt om zondag samen iets leuks te gaan doen.

 

Want uiteindelijk geldt ook thuis: een wedstrijd duurt negentig minuten, maar een goede relatie hopelijk een heel stuk langer!

 

En zo eindigt de zaterdag misschien toch nog in een gelijkspel. Al moet je daarvoor soms wel wat vaker voordeel geven…

 

Otto van Breugel